كنند ، به جهت مراجعه و در خواستش از ستمگرى كه مورد رضايت من نبود ، تا چون از دنيا مىرود ديگر گناهى برايش نزد من نمانده باشد . 11 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا خداوند تبارك و تعالى هنگامى كه از مقدّراتش چنين باشد كه بنده‌اى را اكرام نمايد ؛ چنانچه در پيشگاه خداوند گناهى داشته باشد ، به مريضى مبتلايش مىنمايد ، پس اگر انجام نگرفت مبتلايش مىكند به نياز ؛ و چنانچه باز هم تحقّق نيافت به سختى مرگ و جان دادن مبتلايش مىكند . ولى اگر در مقدّرات او ، بنده‌اى ( در اثر اعمال و گفتارش ) سزاوار اهانت باشد در حالتى كه حسنات و كارهاى شايسته‌اى داشته باشد ، خداوند او را در سلامتى كامل قرار مىدهد ؛ و يا روزيش را توسعه مىبخشد ؛ و يا سكرات مرگ و جان دادن را برايش آسان مىنمايد ( تا جبران حسناتش گردد و پس از مرگ حسنه‌اى نداشته باشد ) . 12 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : خداوند تبارك و تعالى فرموده است : سوگند به عزّتم ! من بنده‌اى را از دنيا نمىبرم كه بخواهم مورد رحمت خود قرارش دهم مگر آن كه هر سيّئه و خطايى كه داشته باشد از بين مىبرم ، يا به وسيلهء تنگى و سختى در معاش ؛ و يا به وسيلهء مرض و بلا در جسدش ؛ و يا به وسيلهء خوف و ترسى كه بر او وارد مىسازم ؛ و چنانچه چيزى باقى مانده باشد مرگ و جان دادن را بر او سخت مىگيرم . و حضرت نيز فرمود : خداوند فرموده است : سوگند به عزّتم ! خارج نمىكنم از دنيا بنده‌اى را كه بخواهم عذابش كنم مگر آن كه تمامى حسناتش را به توسعه در معاش ؛ و يا صحّت و سلامتى در جسمش ، يا ايمنى در زندگيش ، مكافات و پاداش مىدهم ، پس اگر چيزى باقى مانده باشد مرگ و جان دادن را بر او آسان مىگيرم . 13 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : يكى از پيامبران بنى اسرائيل به مردى بر خورد كه بعضى از جسدش‌زير ديوار و بعضى بيرون بود ، مقدارى كه بيرون بود پرندگان و درندگان پاره پاره كرده بودند ؛ و چون